اثر خون اباعبدالله الحسین(علیه السلام)  ایجاد بیداری در دلهاست. اینکه در این روایت شریف از امام صادق(علیه السلام)  وجود دارد: «لِيَسْتَنْقِذَ عِبَادَكَ مِنَ الْجَهَالَةِ وَ حَيْرَةِ الضَّلَالَة» برای اینکه مردم بیدار بشوند از جهل و ضلالت؛ یعنی این شهادت باید مردم را متوجه کند به حاکمیت حق. چون «ضلالت» معنایش مشخص است. معنای ضلالت، معصیت نیست که بگوییم ضلالت به معنای گمراهی و آلودگی نفسانی است. ضالّین از همان روز اول مشخص است: «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمينَ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ مالِكِ يَوْمِ الدِّينِ إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَ إِيَّاكَ نَسْتَعينُ اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقيمَ صِراطَ الَّذينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَ لاَ الضَّالِّينَ» در تفسیر فرمودند که «الَّذينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ» پیغمبر اکرم و ائمه هدی(علیهم السلام) هستند، که نعمت حاکمیت حق و ولایت را به آنها دادیم. بنابراین، «ضالين» هم گمراه بودنِ از مسیرِ حاکمیت و ولایتِ حق است، نه گمراه بودن از این لحاظ که کسی یک معصیت انجام دهد، یا غافل باشد.